Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Niersteenen

Nierziekten

galsteenen het geval is (zie aldaar).

Deze uitdrijving heeft krampen van de spieren van de urineleiders tengevolge, welke pijnlijk zijn. Zulke „nierkolieken” kunnen zelfs de heftigst denkbare pijnaanvallen veroorzaken. Zij stralen vooral naar de liesstreek uit.

Een ander gevolg van niersteen is de bloeding (zie ook bij nierbloeding), wat te begrijpen is als men bedenkt dat de meeste niersteenen zeer ongelijkmatig van vorm, vaak met naalden bezet, zijn.

Bij dit alles is het haast onbegrijpelijk hoe soms groofe niersteenen zonder pijn uitgewaterd kunnen worden.

Men onderscheidt niersteenen naar hun scheikundige samenstelling in oxalaat, uraat- en phosphaatsteenen. Men huldigt wel vrij algemeen de opvatting, dat hun ontstaan door speciaal voedsel in de hand wordt gewerkt ; veel vruchten, veel rauw kost, veel vleesch, veel tomaten, alles krijgt z’n beurt. In elk geval is de gedachte, dat men zonder meer te maken heeft met een uitkristallisatie van zouten uit te geconcentreerde urine ontoerijkend om te begrijpen, dat niersteenen veel voorkomen in families, waarin ook galsteenen en vaatverkalking,

ook echter nog andere ziekten (vetzucht, suikerziekte, jicht) meer voorkomen.

Een echte constitutief actor speelt dus zeker een belangrijke rol. Men zoekt veel naar niersteenoplossende of uitdrijvende geneesmiddelen. Vele worden pas door den chirurg verwijderd. Bij een acute nierkoliek kan veel warmte veel verlichten; vaak brengt pas een morphineinjectie verlichting.

Er is natuurlijk geen geringe kans, dat bij aankomst in de blaas de steen daar langeren tijd vertoeft. Dan is uit de niersteen een blaassteen geworden. Deze geven het (begrijpelijke) verschijnsel van soms, onverwacht en bij speciale houdingen onderbroken worden van de urinestraal.

Men kan blaassteenen, als ze niet vanzelf afgaan, soms verbrijzelen in de blaas zelf met een van buiten af ingebracht instrument. Lukt ook dat niet, dan bij veel klachten kan een operatie nog altijd uitkomst brengen.

Nierziekten. In twee groote groepen vallen deze te verdeden: in acute en in chronische. De eerste komen meer op jeugdige leeftijd, de tweede eerder op lateren leeftijd voor.

Alle nierafwijkingen uiten zich in de samenstelling van de

Sluiten