Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Sadisme

Sadisme

Sadisme. Sadisme wil zeggen de lust (wellust) tot het kwellen van andere wezens, c.q. tot het zien van die kwelling. Wanneer die kwelling den persoon zelf betreft (zelfkastijding, zelfverminking) spreekt men van masochisme. Beide vormen zijn als pathologische (ziekelijke) afwijkingen van het zieleleven te beschouwen.

Scheelzien. Voor de praktijk is het voornamelijk van belang om te weten dat er twee hoofdvormen van scheelzien zijn, n.1. een waarbij een of meer der (uitwendige) oogspieren verlamd zijn en een die berust op een niet symmetrisch gebruik van de overeenkomstige spieren van beide oogen. De eerste soort die de zware vormen van scheelzien tevoorschijn roept komt zoowel aangeboren als verworven voor door een of andere zenuw- of hersen aandoening waardoor de overeenkomende oogspier verlamd wordt. Verlamming van een „buitenste rechte oogspier” (die het oog naar buiten pleegt te draaien) zal tot gevolg hebben, dat het oog naar binnen (neuswaarts) gaat staan enz.

De tweede soort is vaak wisselend. Dit zijn de zeer veel voorkomende gevallen, waarbij de personen soms goed recht met allebeide oogen zien, en dan

weer het eene, dan weer het andere vrij geregeld „afdwaalt” De oorzaak ligt begrijpelijkerwijs niet in eert te lange, te korte of gedeeltelijk verlamde spier, maar in een onvermogen de spieren op de juiste wijze te gebruiken.

Een oog kan naar binnen of naar buiten afwijken. De naar binnen staande oogen worden als regel veel leelijker gevonden dan de buitenwaarts gerichte. Lichte afwijkingen worden met „loenschen” betiteld (loenschen geldt als een van de zeven schoonheden; dit als troostwoord voor desbetreffenden). Wanneer men zelf eens probeert scheel te zien zal men merken dat men „dubbel” ziet. In het dagelijksche leven vallen de beelden van de buitenwereld in het oog op overeenkomstige plaatsen van het netvlies, d.w.z. dat wij door een vereeniging van die(gelijke) beelden in ons bewustzijn slechts één indruk krijgen. Bij een afwijkenden stand worden de beelden van de oogen verschillend en is een vereeniging dus niet meer mogelijk. Nu zien scheelziende menschen als regel niet dubbel; wèl is dit het geval, als iemand (door een zenuwof hersenbeschadiging) plotseling scheel wordt. Dan zijn die dubbelbeelden zeer hinderlijk, geven aanleiding tot duizelig-

Sluiten