Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Ijlen

IJsblaas

Uien. Onder ijlen (delirium) verstaat men een bewustzijnstoestand, die het beste met droomen te vergelijken is, hoewel de patiënten doorgaans in veel hoogere mate dan tijdens het droomen voor indrukken van buiten af vatbaar zijn. Zij zijn onrustig, plukken met de vingers aan de dekens, spreken wartaal en geven blijk allerhande dingen te beleven, die zich zoo ongeveer als onze droomen moeten afspelen. In geringe mate kent iedereen haar wel bij koorts, waarbij wij vaak waarnemingen vervalschen, de voorwerpen grooter of kleiner of verder weg meenen te zien dan zij in werkelijkheid zijn enz. Kinderen vooral ijlen gauw. Men behoeft zich over het feit niet ongerust te maken, doch men dient een ijlendpersoon nooit alleen te laten. Bekend is het zware ijlen van veel lijders aan longontsteking, typhus e.a. Opvallend is soms het goede antwoorden op vragen daarbij.

Bij vele vergiftigingen komen soortgelijke toestanden voor (delirium tremens van de alcoholisten, bij atropinevergiftiging enz.) Er zijn ook langdurige deliriumtoestanden bekend bij veel z.g.n. zielsziekten. (Zie aldaar).

IJsblaas. Een ijsblaas wordt nogal eens voorgeschreven na een hersenschudding, bij zware hoofdpijnen, bij acute of chronische ontstekingsprocessen in den buik enz. Men maakte er vroeger meer gebruik van dan tegenwoordig. Een ijskraag is nog steeds geliefd bij sterke klierzwellingen bij een angina, ook bij dyphteritis, waarbij de klierzwelling immers zoo sterk op den voorgrond pleegt te treden. Men moet de ijsblaas nooit direct op de naakte huid leggen: eerst altijd een flanellen lapje. Het ijs moet van te voren steeds fijn geklopt worden, het beste met een houten hamer, in een doek. Het ijs smelt vrij gauw, men dient dus geregeld te controleeren.

Sluiten