Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en toch niets van beproevingen weten. Geen mensch, hij moge nog zoo vroom zijn, heeft er iets tegen, dat eenige van deze beproevingen niet meer bestaan en wel door de hygiëne en uitvindingen. De pest, die vroeger geheele landen bijna ontvolkten evenals de pokken, zijn door onze uitvindingen zoo goed als verdwenen.

Nadat wij de bewijzen hebben, dat onze cultuur slechts een dun vernis is, moeten wij andere wegen tot redding inslaan, wij moeten steunend op de Christelijke leer, met alle kracht voor het Recht op Leven opkomen. Wel is het waarschijnlijk, dat stalen wetten ons leven, binnen zekere grenzen zullen bepalen. Het begrip van „zichzelf helpen gaat niet geheel op. Het zou juister zijn om te zeggen: het Recht op Leven , zal doordringen, zoodra de natuur of het opperwezen dit wil, hetzij wij er zelf mee instemmen of niet. Wie aan een tweede gezicht gelooft, waaraan heden nauwelijks meer twijfel mogelijk is, zullen de hier uitgesproken gevoelens na staan. Menschen, die de natuur voor iets bijzonder goedigs houden, moeten niet vergeten, dat de natuur ons veel wonderbaarlijks goeds mee moest geven, toen wij verschenen; de rechten en het welzijn van het levende wezen moeten altijd de plichten en het smartelijke overheerschen. Hier heeft de natuur ons in zekere mate verblind. Het verschijnen van een nieuwen wereldburger heeft meestal iets wonderbaarlijks en wekt de hoogste en verblijdendste gevoelens van liefde op. Zoodra daarna het doel is bereikt en de mensch volwassener is, ziet hij dikwijls genoeg, dat hij in een vreeselijken toestand is gebracht, die hij nooit weer kan ontloopen, en die hem dwingt, alle lijden ten einde toe door te maken.

Het R. o. L. heeft dus als doel een wereldgeweten, een wereldgericht en een wereldrecht voor oogen. Wijzigingen al naar gelang van godsdienst en bij zonderen aard van de betrokken volken moeten natuurlijk worden aangebracht, maar alles wat moord, folteren, menschenoffers, verbrandingen ten gevolge kunnen hebben, moet onverbiddelijk overal worden uitgeroeid. Vele dierenrassen in de wildernis, die vreedzaam in kudden leven, sluiten zich bij gevaar aaneen ter hunner verdediging. Daaraan moesten wij menschen een voorbeeld nemen, elkaar niet meer afslachten,

Sluiten