Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

spraak beschouwd als een stilzwijgende onderwerping aan het Europese privaatrecht. Degene, die het accept heeft getekend en niet betaalt, wordt dan als gedaagde voor den Europesen rechter geroepen. (Op Java: Residentierechter voor vorderingen van ƒ 500,— of minder en Raad van Justitie voor bedragen boven ƒ 500,—).

Wanneer inheemsen optreden als geldschieter, betekenen zij Gevaar van voor den minder ontwikkelden tani in zoverre een gevaar, dat ^,^c™ec(ers. zij zich door grondverpanding of grondhuur in het bezit kunnen stellen van de gronden.

De inheemse landbouwers, die produceren voor de handel, voorschot op ontvangen dikwijls voorschotten van opkopers en zijn dan niet koops°ystéemP verplicht het geld terug te betalen, maar moeten een zekere hoeveelheid producten uitleveren. Ook deze credieten leveren den inheemsen tani meestal geen enkel voordeel door de hoge rente, die daarbij wordt berekend en we hebben er reeds op gewezen, dat door het vormen van verkoopcoöperaties de landbouwer het voordeel van hoge marktprijzen voor zichzelf kan houden. Dit opkoop-systeem komt in Midden- en Oost-Java meer voor dan in het Soendanees gebied van Java. x) In de buitengewesten vindt men het systeem ook in de ene streek meer dan in de andere. Op Java spelen vooral de Chinezen en soms ook de Hadramieten een belangrijke rol als opkopers. De Toradja's van Midden-Celebes staan vaak in de schuld bij Boeginese, Makasaarse en Gorontalese opkopers; de bewoners van de Aroe-eilanden leveren hun producten uit aan Makasaren

J) In Kediri (Paree) komt het bijvoorbeeld voor, dat een eigenaar van kapokbomen, die een hoeveelheid kapok opleveren met een contante waarde van ƒ 40.— in 1930, de oogst van 1931 verkoopt voor ƒ 20.— en tevens verkoopt hij de oogst van 1932 voor ƒ 10.—, oogst 1933 voor ƒ 5.— en oogst 1934 en 1935 tezamen ook voor ƒ 5.—. In het Blaadje voor het Volkscredietwezen van April 1924 schrijft Karsono Prawirosoebroto, landbouwleraar te Kediri: „Ngidjo" is weer een andere vorm van woekerpractijk, die naar ik geloof aanvankelijk door de Chineezen werd toegepast, maar nu minstens even hard wordt nagevolgd door de Inlanders. Ngidjo is afgeleid van het woord „idjo", hetwelk beteekent „groen", aldus genoemd, omdat voorschot wordt verstrekt op het te leveren product, terwijl de aanplant nog groen te velde staat: Wordt het product naar zijn gewicht berekend, dan wordt het voorgeschoten bedrag genoemd „doewit pikoelan". De meest ge-

Sluiten