Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vangt voor zijn werkzaamheden, dan parasiteert dus de geldschieter op de credietnemers. Wanneer de geldschieter een abnormale vergoeding voor het risico vraagt, doordat zijn risico zo abnormaal groot is, dan kan men zeggen, dat de wanbetalers parasiteren op degenen, die hun verplichtingen eerlijk nakomen, voor welk „parasitisme" de geldschieter zijn tussenkomst verleent. Een Koninklijk Besluit van 1916 (het woekerbesluit) zegt:

Indien bij eene overeenkomst eene der partijen, misbruik makende van de lichtzinnigheid, onervarenheid of noodtoestand der wederpartij, voor zich of voor een derde eenig voordeel heeft bedongen, dat hare eigen uit de overeenkomst voortvloeiende verplichting zoodanig in waarde overtreft dat, in verband met de omstandigheden, de onevenredigheid van de wederzij dsche verbintenissen buitensporig is, kan de rechter, op verzoek der benadeelde partij, de verplichting dier partij matigen of de overeenkomst nietig verklaren en zal hij bij zijn uitspraak in het geding tevens de gevolgen voor beide partijen naar billijkheid regelen. Het bewijs door getuigen is in alle gevallen toegelaten.

Bij de toepassing van dit besluit staat de rechter voor de moeilijkheid: is de „onevenredigheid van de wederzijdsche verbintenissen" buitensporig of niet buitensporig, m. a. w. is er sprake van woeker, ja of neen. De één zal een rente van 100 % per jaar bij blanco crediet buitensporig noemen en de ander zal dit normaal vinden. Sommige rechters laten een beroep op de woeker ordonnantie, wanneer iemand een orderbillet getekend heeft voor een hoger bedrag dan werkelijk is ontvangen, niet toe.

In de Middeleeuwen, en vooral later, toen men in Europa Renteverbod meer begon te produceren met kapitaalgoederen, en er meer *"n™ax<muni geldverkeer ontstond, waren er ook daar allerlei geldschieters, die misbruik maakten van de onwetendheid en lichtzinnigheid van dat deel van de bevolking, dat nog minder ontwikkeld was. De Rooms Katholieke Kerk verbood toen het berekenen van rente. Ook volgens de voorschriften, die gelden voor de belijders van de Islam, is het nemen van rente (riba) verboden.

In Europa heeft men, toen het geldverkeer meer was doorgedrongen, in verschillende landen een maximum rente bij de wet vastgesteld. Voorbeeld: In Engeland brak Hendrik VIII voor het

Sluiten