Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

overeenstemden met een model, ontworpen door een commissie van advies inzake de reorganisatie van de volkscredietbanken. Deze commissie was ingesteld in 1926.

Het doel van de Volkscredietbanken was, volgens de statuten, crediet te verschaffen tegen zo laag mogelijke rente en gelegenheid te geven tot sparen.

Het bestuur van de banken was niet belast met de dagelijkse leiding van de werkzaamheden. Dit geschiedde door een administrateur, die door den Directeur van de Centrale kas werd benoemd, in overeenstemming met het bankbestuur.

De credieten moesten in het algemeen op zodanige wijze verleend worden, dat zij de bevolking ten goede zouden komen. Men trachtte zoveel mogelijk te bereiken, dat het geleende geld werd besteed voor productieve doeleinden, zoals grondbewerking, het kopen van ploegen of vee, productenhandel, het bouwen van huizen. Het was in den regel moeilijk te controleren voor welke doeleinden de gelden in werkelijkheid werden besteed.

De bank kon overigens niet op de vlotte en rojale wijze crediet verlenen waarop de beroepsgeldschieters dat doen. Trouwens, dan zou de bank groot risico gelopen hebben en een hoge rente hebben moeten berekenen om dat risico weer goed te maken. Om te kunnen lenen moest men zelf naar de bank gaan, verschillende formaliteiten werden vervuld, er werd door de agenten van de bank in de desa, waar de candidaatlener woonde, een onderzoek ingesteld en men moest op de afgesproken tijd, ineens na de oogst, of in maandelijkse termijnen, de aflossingen en rente zelf komen brengen. Om het de mensen enigszins gemakkelijker te maken werden er op gezette tijden filialen der bank opengesteld in de districtshoofdplaatsen nl. door middel van autobussen, die deze plaatsen met personeel, boeken en kasregister kwamen bezoeken.

Toch kon men het blijkbaar nog niet stellen (ondanks de hoge rente, die daarvoor betaald moet worden) buiten het minder stroeve crediet van Tjina mindering, Arabier of Inlandse geldschieter, die zelf het geld te leen aanbieden, gemakkelijk uitstel geven en zelf de afbetalingen komen ophalen, ondanks de schrikbarend hoge rente, welke daarbij wordt berekend.

Een van de moeilijkheden waarvoor men in 1900 stond was de vraag: uit welke bron moet het uit te lenen geld komen.

Deze moeilijkheid is opgelost doordat:

Sluiten