Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

bent de dochter des huizes en hebt je plichten als zoodanig.

Marianne heeft zich ontkleed. Zacht valt het lamplicht over haar schouders. Ze vraagt zich voor de spiegel: waarom ben ik mooi en is er niemand die van mij houdt? Er zijn er die minder aan schoon hebben, en leven zij niet het leven van uitgaan en plezieren? Wat is mijn bestaan bij het hunne, vol avontuur en vroolijkheid! Zegt Tine niet: stil! als ze lacht.

Seffe,..

Die kans is voorbij, misschien de kans van haar leven. Sinds hij weg is en de oudjes er zijn gebeurt alles in huis schuifelend en zacht alsof ergens een doode ligt. Marianne vreest de dood, misschien komt hij nog vóór ze heeft kunnen leven...

Met haar zal het gaan zooals in het sprookje met die roode papaver. Die ieder voorbij ging omdat zij verborgen achter struiken in de schaduw bloeide. En die pas geplukt werd toen de kelk verdroogd en verschrompeld was.

Ik wil geplukt worden. Ja, geplukt, herhaalt Marianne hardop.

Ze tilt haar borsten in de hand en draait zich voor de spiegel. Over haar schouders ziet Ze de gebogen lijn van haar rug. Wat heb ik

Sluiten