Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de menschen in hem opkwam. Heeft Seffe zich niet altijd verbaasd over hun macht over water en lucht, onderzeeƫrs, vliegtuigen. Heeft Seffe niet een hooge borst gezet toen op een nacht muziek uit Amerika door zijn radio klonk. Seffe voelde zich een met de menschen, later zou hij met hen werken om het onmogelijke te bereiken.

Maar dit, het onthoofden van twee jonge menschen, heeft Seffe de oogen geopend. Hij ziet zijn oude vrienden aan en vraagt zich af: zijn dit mijn broeders, ben ik huns gelijke? Nooit, zegt Seffe, zoolang zij een menschelijk vergrijp straffen met een onmenschelijke dood. Hij denkt: dat zal mijn levenstaak zijn: de strijd tegen de doodstraf.

De 20e stond Seffe 's morgens om zes uur op. Hij zocht ergens troost en liep in de ochtendstilte door de bosschen. De paden waren leeg. De zon rees boven de boomen en wierp een goud licht door de takken. De lucht was gezuiverd door de nacht. Seffe ademde diep.

Maar daarginds werden er twee onthoofd. Seffe ging zitten op een bankje en snikte. Een musch kwam tot vlak bij zijn voeten. Maar zijn zij minder eenzaam in hun lot geweest?

Sluiten