Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Dat is Seffe te erg en zit Marianne daar niet, hij zdl ze: néé, mevrouw Tennema, zoo is het leven niet, zoo wordt het leven gemaakt door leiders die de menschen ophitsen met leugens en hen met muziek het slagveld opjagen. Maar laten de generaals oppassen, ééns komt er een geslacht dat niet te lamlendig is om zich tegen die beestachtigheid te verzetten!

Sakker ju, donder 'm d'r uit! schreeuwt de Kra en staat op. Ook Seffe staat op.

Bied je excuses aan, Seffe, zegt Tine.

Geen kwestie van, hij kijkt de Kra recht in de oogen.

Hóór je me niet, vlegel, buldert de Kra in zijn gezicht, ik zeg dat ik gelijk heb!

Nee, Marianne, Seffe kan er alleen wel uitkomen, jij moet gaan koken, dat gepraat in de vestibule.

Ik heb altijd gelijk, die jongen moet op z'n donder hebben, sakkerju...

Seffe wil de deur met een klap dichttrekken, maar hij bedenkt zich. Ook de buitendeur sluit hij zacht.

Als ik hem straks eens boven in mijn kamer vond... denkt Marianne.

Ze gaat naar de keuken en laat de anderen razen: Seffe dit, Seffe dat...!

Sluiten