Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

het als een welkome gelegenheid om een keel op te zetten, pijn of geen pijn.

Zijn moeder had zich haar kind anders voorgesteld, hij wil ons absoluut dwars zitten, is 't niet om wanhopig te worden?

Ze was haar levenlang ziekelijk geweest. Verburg trouwde haar, misschien een beetje uit medelijden, maar hoofdzakelijk omdat zij tenger was. Ze werd er niet beter door, 't bleef sukkelen en Verburg had spijt. Als 't kind er is heb je afleiding, je zult zien, dan is alle narigheid achter de rug. Hij was veel uit huis, zakenreizen. In stilte stelde zij alle hoop op haar kindje.

Maar wat een lastpost is nu die Sefïe, kun je houden van een kind dat nooit eens lief is?

De eerste tijd leefde ze op en had ze een glimlach voor Verburg als hij moe thuis kwam. Hij verheugde zich 's morgens al hoe ze hem 's avonds zou verwelkomen.

Maar toen ze de verwachting dat het humeur van haar jongen met de jaren zou verbeteren zag bedrogen, begon ze weer op bed te liggen en pijnen te krijgen.

Verburg gaf Seffe een laatste pak rammel en besloot zich van die aap niets meer aan te

Sluiten