Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

maar, zegt van Hasselt. En toen vertelde Seffe wat hij gelezen had: ik moet steeds aan die twee denken, het is of ik er zelf aan moet. Je bent moe, Seffe, probeer je er over heen

te zetten. .

Nee, zegt Seffe, dat kan ik niet en dat wil

ik niet.

Je moet er niet aan denken Seffe, een mensch kan niet al het leed van de wereld op

zijn schouders nemen.

Van Hasselt legde zijn arm op Seffe's schouder, zul je het me altijd vertellen als je zoo iets hebt?

Ja, zegt Seffe, hij ziet in de oogen van van Hasselt. Misschien hebben zij ook bruine oogen, bruin en met een groot verdriet er in.

En nu is het al een jaar dat Seffe zich bijna iedere dag opsluit in zijn kamer. Wat hij daar uitvoert!

Ik werk aan iets, zegt hij. Soms midden in de nacht hooren ze hem het huis uitgaan. Dolf zegt: Seffe is een saaie.

Sluiten