Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Van Hasselt dacht aan vroeger toen hij nog opstandige verzen schreef en zich warm maakte over het noodeloos leed in de wereld. Het leven in de maatschappij leert je dat gauw genoeg af, Seffe zal het moeilijk hebben later. En toch kan van zulke jonge menschen misschien de redding komen. Hij voelde zich een beetje jaloersch op Seffe's opstandigheid. Seffens overtuigde stem en zijn heldere jongensoogen deden soms iets in hem optintelen. Maar zijn baan en zijn huwelijk hadden hem alle veerkracht ontnomen, hij kon alleen nog maar in 't oude voetspoor gaan. En hij dacht aan zijn dood als alles voorbij zou zijn.

Het waren gure Octoberdagen. Een dikke grijze lucht hing laag boven de huizen en maakte het leven in de straten eentonig en grauw. Seffe zag erg op tegen de winter. Nu zijn boek af was voelde hij een vreemde leegte alsof er eenig metgezel uit zijn leven verdwenen was. Hij had de stapel beschreven bloknootvellen in zijn kast opgeborgen, hij verlangde ze niet meer te zien, hij was er beu van. Misschien mis ik het geregeld bezig zijn, maar waarom probeer ik niet een uitgever te vinden? Hij begreep niet wat hem weerhield,

Sluiten