Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

van de horizon, de geweldige wolkengevaarten die over dreven en het donderend geluid dat de wind soms meebracht van de golven waren voor Seffe een zoo grootsch en indrukwekkend beleven dat het hem soms leek of hij voor goed het kleingeestig gedoe der menschen de rug had toegekeerd.

Maar wanneer hij dan naar huis liep en vanaf het hooge pad op het duin over de grauwe huizen der stad zag, verwachtte hij daar ontvangen te worden als de redder, als de trooster van alle leed, die de menschheid van haar zonden kwam bevrijden. En hij voelde daartoe de wijsheid, de kracht en de zekerheid. Hij zag daar van Hasselt neerliggen in een wit bed, angstig om zich heen kijkend naar zijn bespotters en verachters en hij zag sombere binnenplaatsen met schavotten en ginds zag hij soldaten zingend optrekken naar het slagveld. Hij voelde zich eenzaam dat hij dit alles zag en zij daar beneden blind waren.

Maar wanneer hij weer in de stad door de straten liep, ging daar het leven zijn gewone gang, ratelden de karren, belden de trams en de fietsen en haastte ieder zich naar eigen bestemming terwijl ze van Seffe niet wisten, noch van zijn goddelijke zending.

Sluiten