Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

waarin menschen lagen als van Hasselt met angstoogen schuw om zich heen kijkend... Soms zag hij joden die op straat gesard werden en geslagen, zooals bijna dagelijks in de kranten te lezen was... en hij zag joden die in 't water sprongen en joden die alleen in hun kamer zich door het hoofd schoten, vóór zich een brief aan vrouw en kinderen... En achter al deze tooneelen zag hij als een steeds gelijke achtergrond de gezichten van Hanz en Louise die hem aanzagen, vragend, soms met het verdriet in de oogen om hun jong verloren leven... Zij maanden Seffe om trouw te blijven aan zijn belofte en Seffe wist dat al het andere leed ter wereld minder was dan hun leed. Dit gróótste leed, geleden door enkelen, door enkele zondaars maar.

Seffe telde de dagen dat zijn maandgeld kwam, hij was nu uitgerust en voelde zich weer bereid.

En hij wist niet dat het Marianne was die hem moed gaf om zijn groot werk te beginnen.

Want het boek... ja het boek was nog maar een begin.

Sluiten