Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kunnen ze het meteen teruggeven, uitgevers genoeg en voor zóó'n boek zéker.

Hij begreep dat hij geduld moest hebben, maar hij begreep óók dat hij na een bepaalde tijd zélf moest ingrijpen: geduld is een schoone Zaak, maar daarmee alleen kom je er niet.

Op een middag dat hij met Dolf naar huis liep voelde hij zich van terzijde aangekeken en ineens een stem: ha, Verburg, lééf jij nog?

Een klap op zijn schouder en naast zich zag Seffe Dirk Breitasch: potverdikke, Sefïe, kan jij loopen, hoe gaat het?

Best, Dirk, óók toevallig, je was juist de laatste dagen in mijn gedachten en dit is een vriendje van me: Dolf.

Wel Seffe, en waaraan heb ik die eer?

Aart van der Leeuw, weet je nog wel dat je mij indertijd de Vluchtige Begroetingen hebt gegeven?

Ja, en wat stelde je me toen teleur dat je ze niet mooi vond. Heb je ze nog wel eens overgelezen, vind je ze nu mooi?

Prachtig, Dirk, en ik heb nu pas begrepen wat je bedoelde toen je zei dat het scherven van de hemel waren.

Dat heeft dan lang geduurd! Ik heb je altijd

Sluiten