Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Plotseling sprong Seffe verschrikt op: hij hoorde duidelijk achter zich iemand naderen, hij zag strak in het donker.

Seffe, wat is er? Dirks groote zwarte gestalte stond naast hem.

Ik hoorde duidelijk iemand loopen, hier vlakbij.

Wie is daar? vroeg Dirk luid en nadrukkelijk.

Alleen enkele zware boomstammen waren te onderscheiden. Uit het geheimzinnig duister daarachter kreunde, zuchtte en blies de wind. Hoog in de lucht zwiepten de takken.

Ik hoor niets, Seffe, alleen geluiden van de wind. Je zult je vergist hebben.

Ze gingen weer zitten. Maar Seffe was niet gerust, hij durfde niet meer achter zich te zien. Dirks gezicht kon hij vaag onderscheiden, vaag lichtte het op uit het donker. Juist door dat vage leek het nu en dan een verschrikkelijk tronie. Wat kan een mensch zich klein en verlaten voelen, al is er iemand vlak bij je. Hij betrapte zich op het woord griezelig... Bah, ben ik een klein kind dat bang is in het donker, ik die de menschheid wil leeren! Laat ik liever zien wat ik uit de woorden van Dirk kan leeren. Seffe voelde zich opgewonden. Hoe dringend

Sluiten