Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kan hij voor *t geld een huisje koopen ergens in de bosschen, daar zullen ze wonen als hij en Marianne meerderjarig zijn. Meteen schreef hij de uitgever dat hij overmorgen kwam, hoogachtend, S. Verburg. Het voorspel is afgeloopen, nu begint het eigenlijke pas. Hij had geen postzegel van zes, dan maar twee van vijf er op. Nu niet op kleinigheden letten, maar de groote lijn zien alsjeblieft. Op weg naar de bus scheen een bleek winterzonnetje schuin in de straat, achter Seffe viel een lange smalle schaduw. Hij nam zijn hoed in de hand, het leven is niet kwaad voor wie zijn werk weet. Ik ben een man die wat beteekent, jawel, ik heb zoojuist mijn uitgever geschreven, zien jullie het niet aan me, ezels, hij keek de menschen recht in de gezichten.

Heimelijk zag hij op tegen het bezoek aan de uitgever, zooals hij heimelijk alle kennismaking met vreemden vermijdde, je weet niet wat voor een kerel het is, maar wat een geluk als hij overmorgen 's avonds terugkeerde met alles voor elkaar! Prachtig trof het dat morgen Marianne jarig was, hij bedacht het met een schok, het stond roodomlijnd op z'n kalender. Het maakte hem zenuwachtig dat morgen weer de kans kwam. Maar hij durfde nauwelijks te

Sluiten