Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

of Netty geweest zijn, maar wie hem aanzag daarnd was Marianne: ik kom nooit meer Sefïe, 't is uit. Hij veegt zich het zweet van 't gezicht en denkt: nu maar dood. Hij gaat naar bed rillend tusschen de koude lakens. Alles weg, nu moet hij zelf ook maar weg. Hier lig ik, een warme levende nietsnut. En daar zijn Hanz en Louise. Hun gezichten zien strak langs hem heen, naar een ander, naar wie sterker is dan hij, ach jéjé, wat is hij een schoffie. Zijn kussen werd nat van de tranen en Marianne kwam niet. Hikhik, wat een schoffie. Eindelijk viel hij in een blauwe leegte. Ja, moeder, hier ben ik, uw Sefïe.

Sluiten