Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ze vroeg op toch slapen ze nog, dacht Seffe, maar zijn boek zal ze wekken, ze zullen niet langer slaven willen zijn, maar wakker, klaarwakker de strijd aanbinden tegen het noodeloos leed in de wereld» O dommen, o blinden, Seffe voelde ineens een groote liefde tot hen allen, hier stond hij als hun Christus, Maar ze zagen hem niet en gingen door. Zwaar drukte het hem dat hij alleen, heel alleen stond voor alles.

Juist, u is Verburg, ik zal even bellen om uw manuscript, gaat u ondertusschen zitten, ja hallo wilt u even bovenbrengen het manuscript van Verburg, V-e-r-b-u-r-g, wat zegt u, hebt u het niet, dank üuü! Hallo! Hallo! Jan, zoek jij es naar dat werkje van Verburg, het ligt beslist beneden en breng het even hier, Verburg, nee, V-e-r-b-u-r-g, neenee, geen brug, maar burcht, oud kasteel, V-e-r-b-u-r-g. Ligt het niet in de la van het groote bureau?

Het mannetje smeet de hoorn op het toestel en dook achter de boeken die op z'n bureau stonden. Seffe hoorde hem ademhalen maar zag hem niet. Toen begon een bedachtzame stem: dat werkje van u... - langzaam rees een klein kaal hoofdje boven de boeken - daar

Sluiten