Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Juffrouw Hendriks verdween geluidloos. Het mannetje verdween achter de boeken. Seffe zat alleen en wachtte.

Hij hoorde de trams buiten, hij snakte naar vrijheid. Zijn boek kon hem ineens niets meer schelen, hij was moe, te moe om blij te zijn. Een klokje tikte, zoo nu en dan werd het overstemd door de geluiden buiten. Seffe zat doodstil. Nu hij eindelijk de zekerheid had dat zijn boek werd uitgegeven, voelde hij dezelfde teleurstelling als op die avond dat hij de laatste regel van zijn boek schreef: de alleenheid die schijnt te wijken onder het werk, maar die iemand overvalt zoodra hij „bereikt" heeft.

Toen hij aan een apart tafeltje het contract had geteekend, dat hij niet durfde overlezen omdat juffrouw Hendriks achter hem stond te wachten, kwam het mannetje achter zijn verschansing vandaan: meneer Ver burg, we zullen hopen dat uw boek een groot succes heeft, het is ons beider belang, nietwaar. U krijgt binnen enkele dagen de eerste drukproeven en verder zal ik u geregeld van de gang van zaken op de hoogte houden, afgesproken? Juffrouw Hendriks, wilt u meneer Verburg even uitlaten? Het mannetje drukte Seffe vluchtig de hand en verdween vlug achter de boeken. Als in een

Sluiten