Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

droom ging Seffe de trappen af. Achter hem liep niet Marianne.

De trein denderde, denderde. Sefïe zag over de weilanden onder de teerblauwe lucht. Hier en daar een boer die werkte op het onafzienbare land. Aan de einder begon een roze gloed.

Een dompe melancholie viel als een zachte sneeuw in Seffe neer, een stil berusten dat bijna slapen was. Hij hoorde nog het rytme van de trein. Hij zag nog de sterren in de vrieslucht. Toen kuste hem Marianne totdat een conducteur zijn kaartje vroeg.

Sluiten