Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Op zijn kamer moest Seffe eerst even tot rust komen. Zijn hart bonsde van verwachting. Hij voelde eens, 't was geen dikke. Toen scheurde hij 'm moedig open. 't Was of hij met dit gebaar zijn toekomst bepaalde.

Geachte Heer Verburg, namens den Heer D. van Hasselt, welke in het sanatorium Zonlicht verpleegd wordt, deel ik U mede, dat hij een bezoek van U ten zeerste op prijs zou stellen. Het bezoekuur is iederen dag van 2-4. De Heer van Hasselt ligt op kamer 36. Intusschen Hoogachtend: niet Marianne maar een onleesbare krabbel. Het bloed steeg hem naar zijn wangen, wilde hij de menschheid liefde prediken? Als jij maar bij me blijft, jij bent de eenige die niet op me schieten zal en hij zag weer die angstoogen naar hem, Seffe, alsof alle redding van hem kon komen. Hij had zijn vriend in de steek gelaten, totaal vergeten. Maar aan Marianne die hij nauwelijks kende had hij dag en nacht gedacht. Hij had een levende vergeten voor een die nooit bestaan had. Wat is het moeilijk om een goed mensch te zijn. Hoe vaak had hij nu al niet gefaald in zijn goede bedoelingen: Marianne, Dirk Breitasch en nu van Hasselt... Hij verwonderde zich er over dat hij het kwade deed terwijl hij

Sluiten