Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zoo'n uitgever van jouw jeugd en onervarenheid heeft geprofiteerd...

De deur ging open en een verpleegster kwam binnen met een kop thee voor van Hasselt. Het was dezelfde die Seffe op de gang de man en de vrouw had hooren gerust stellen.

Ik wist niet dat u visite had, meneer van Hasselt, anders had ik natuurlijk twee kopjes gebracht...

Ze geeft Seffe een hand. Van Hasselt zegt: dat is de jongeman waarvan ik u al verteld heb.

Ja juist, de schrijver nietwaar?

Seffe mompelde iets, hij voelde zich ineens getroffen door de liefde die van haar uitging, van haar oogen, van haar stem, van haar handdruk vooral, 't leek een droom.

Ik hoop dat u veel succes zult hebben met uw boeken.

Weer wist Seffe niet wat hij terug moest zeggen, hij voelde zich rood worden. De zuster lachte maar. Eigenlijk vond hij het niet erg dat zij zag dat hij verlegen was. Ze begreep het, hij zag het aan haar lieve gezicht.

En, meneer Verburg, wat zegt u van onze patiënt, hola, van onze gezonde moet ik zeggen I Ziet hij er niet prachtig uit?

En óf, zegt Seffe. Van Hasselt lachte. De

Sluiten