Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zuster lachte. En Seffe lachte nu ook maar mee. Maar binnen in zich voelde hij een vreemde ontroering, iets om te huilen en te juichen tegelijk.

Meneer van Hasselt, u drinkt gauw uw thee uit voordat ze koud wordt en ik breng dadelijk voor meneer Verburg ook nog een kopje mee en misschien... heb ik er wat lekkers bij!

Zuster, doet u toch geen moeite... Maar ze verdween al achter het scherm, 't Was Seffe of 't ineens winter werd.

Je ondergaat hier wat je denkt je levenlang te kort te zijn gekomen, 't zal me moeite kosten hier weg te gaan, Seffe!

Ja, in de ziekenhuizen ben je nog 't veiligst, 't Is hier een andere wereld, je voelt het als je 't gebouw binnenkomt.

Zoo lijkt het tenminste, Seffe, maar ik geloof dat het goede overal en het kwade ook overal is. Er zit iets grootsch in die eeuwige strijd tusschen goed en kwaad, iets dat de menschen staalt. Maar vanuit een ziekenhuis waar je als patiënt niets dan liefde en goede zorgen ondervindt lijkt de wereld een zinloos spel van gekken... Italië gaat in Abessynië de zwartjes vermoorden, de rest van Europa kijkt toe en denkt er niet aan de zwakken te helpen... in

Sluiten