Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wat bent u druk aan 't debatteeren, wordt u niet te moe?

Nee zuster, aan moeheid denken we nu niet meer!

Ze bracht Seffe een kopje thee en had een schaaltje met koekjes meegebracht. Toen zij het Sefïe voorhield, stond zij vlak bij hem. Hij nam er eentje, 't was een gave. Zijn hand beefde. En zij lachte maar. Seffe had nog nooit zoo de goedheid van een mensch gezien.

Nee maar, daar heb ik zooeven niet eens die bloemen ontdekt, wat een prachtige! Als ik over een kwartiertje meneer Verburg kom wegjagen breng ik een vaas mee!

Vlug verdween ze en weer werd het winter.

Toen ik je boek las, Sefïe, heb ik me tegenover jou geschaamd en voelde ik me schuldig aan de ellendige wereld die wij aan onze kinderen achterlaten. En iedere ernstige lezer geeft je gelijk, geeft je voor honderd procent gelijk, misschien zegt hij er bij: jaja, de wereld is toch verschrikkelijk, maar dat is dan ook de eenige uitwerking die je boek heeft. Je boek is een uiterst eenvoudige constateering, weliswaar in de vorm van een protest, maar het roept alleen maar uit: jullie ouderen zijn slecht en wij kinderen zijn goed, zonder ook maar ergens

Sluiten