Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

IV

Toen Seffe 's morgens wakker werd brandden zijn oogen nog van de tranen van de vorige avond. Maar toch voelde hij in zich een verborgen blijheid, een blijheid die nog maar door een woord gewekt hoefde te worden.

In zijn half wakker zijn herinnerde hij zich alleen het debat met Bruutman dat hem zoo verdrietig had gemaakt. Maar ineens zat hij overeind: de verpleegster van van Hasselt! Hij ging weer liggen, trok de dekens over zich heen en mijmerde over haar liefheid, haar goedheid, die hem 's middags de wereld en de menschen zoo mooi had doen schijnen. Hij had het plan haar te schrijven, zou ze het begrijpen? Hij kleedde zich aan bijna zonder het te merken: zij was zoo lief, zoo goed, zij maakte iedereen gelukkig... Hij ging fluitend de trap af.

Sluiten