Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Ha, de kwast zag wel graag dat ik met de wolven meehuilde in het bosch! Maar een Seffe Verburg ladt zich niet verleiden, wat dénkt de verrader wel! Bewaren! Allemaal bewaren! Om later de onwil der ouderen voor ideeën van jongeren mee aan te toonen. En hij dacht aan wat van Hasselt in die vreemde nacht had gezegd: de menschen zullen hun ontroering verbergen door je boek af te kammen... Seffe bleef bewegingloos zitten, de brief nog in zijn hand: wat is het wonderlijk in de wereld... waarom juicht niet iedereen nu er iemand is die positief het goede wil? Maar de menschen herkennen het goede niet omdat ze alleen met het kwade vertrouwd zijn. Ineens schrok hij op: hij hoorde zijn naam roepen hier vlakbij in de kamer. Hij luisterde gespannen. Maar meteen lachte hij zichzelf uit en tóch...

Toen hij de trap afliep om te gaan wandelen, dacht hij even aan Hanz en Louise. Wat leek die tijd nu al weer lang geleden... Hij moest zijn eigen boek beslist nog eens overlezen. Vreemd klonk dat: zijn eigen boek. Misschien wilden die prettig weemoedige stemmingen dan nog eens over hem komen... of niet... of niet...

Sluiten