Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

om van ons werk in de wereld tenminste de schijn te redden. Welke middelen we daartoe gebruiken en hoe of onze kinderen daarover denken laat ons koud. Wij zetten een hooge borst en leggen hun het zwijgen op, eventueel onthoofden wij ze. Het dient eindelijk erkend te worden: ons geslacht denkt alleen aan 't eigen veege lijf. Wij kweeken kinderen uit genot en vergeten hen. Maar kinderoogen zien scherp. Die nu nog kind zijn zwijgen. Maar ook zij worden „ouderen" en de goeden onder hen zullen ons vervloeken, ons, die de wereld hadden kunnen redden door de liefde niet te verzaken.

Wij hebben onze naasten niet lief. Wij zijn afgedwaald van Christus.

Wie nog goede oogen heeft kan zien, dat velen onzer kinderen in hun nood dichter bij Hem staan en meer naar Hem leven dan wij die wekelijks de kerken vullen.

Eer der Menschheid is het verhaal van een ter dood veroordeeling omsloten door twee kortere stukken welke over het eigelijke verhaal een voor- en een nabeschouwing bevatten. De stijl is voor een debuut

Sluiten