Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Christus kende hij uit het gedwongen uitspellen van die saaie, saaie bijbel, uit de galmende preeken, vettig van rhetoriek, waar hij als kind naar luisteren moest.

Christus kende hij uit de hysterische vroomdoenerij van moeders vriendinnen, de menschen hadden hem van Christus afkeerig gemaakt...

Maar van achter die omheining was toch één woord van Christus tot hem doorgedrongen, een woord dat, zonder dat hij het zelf wist, als een zaad in hem was blijven sluimeren:

Gij zult uwen naaste liefhebben als uzelven...

En nu, vandaag... door die recensie... was hij 't zich bewust geworden: dat dit woord dé uitleg is voor alles... dat dit gebod gaf wat hij in zijn boek had willen geven tweeduizend jaar later...

En hij wist dat hij nu voortaan minder eenzaam tusschen de menschen zou zijn.

Onder het eten ging de telefoon. Bruutman luisterde: jazeker, ik zal 'm even roepen, één oogenblik alstublieft...

Hij kwam met een ernstig gezicht op Seffe toe: daar heb je 't gedonder al, 't is de politie over je boek, ze willen die opruiende

Sluiten