Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dood ga zonder dat iemand van me gehouden heeft...

Je hebt gezegd: Marianne, voor jou kan het leven een feest zijn... O, Seffe, waarom kóm je dan niet om van het leven een feest te maken... voor ons samen. Nu roep ik je. Mijn geduld is op.

Je beide boeken heb ik gelezen. Het eene dat ik van je gekregen heb en het andere dat je zelf hebt geschreven, maar dat je me niet gaf hoewel je het beloofde. Heb je dan niet begrepen dat ik er op wachtte, dat ik dagen achtereen telkens uit het raam keek om te zien of je aankwam in de verte? Je had het toch gezegd. Je hebt me er zoo blij mee gemaakt. Nu heb ik het maar gekocht, Seffe.

Waarom wilde je niet binnenkomen toen je op m'n verjaardag de Vluchtige Begroetingen aan moeder af gaf? Moeder zei dat je geen tijd had. Ik was boven bezig mijn kamer op te ruimen, er stonden bloemen voor je. Moeder moest twee oudjes, die hier wonen willen, 't huis laten zien. Ik had je dus mooi op m'n kamer kunnen hebben... Ik heb zoo gehuild,

Sluiten