Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

lezen, maar in alle boeken stond Marianne.

Wat was toch telkens die muziek in de verte? Hij schoof het raam open en luisterde. Hij hoorde alleen stadsgeluiden, auto's, trams... De wind was Marianne's hand door zijn haar.

Hij begon weer zijn kamer op en neer te loopen. Hij wilde die trage uren kapot loopen. ♦.

Het middageten duurde uren. Die Seffe zit in hooger sferen, zei Bruutman na afloop, 't is een wonderlijk sinjeur bubbelebub.

's Avonds hield Seffe de wacht bij de brievenbus. Honderdmaal kwamen voetstappen aan. Honderdmaal was het de brievenbesteller niet. Maar eindelijk eindelijk vielen er twee brieven het huis binnen. Seffe griste ze uit het kastje.

Lieve Seffe,

Morgenmiddag om half drie kom ik je halen. Moeder is dan de stad uit. Slaap gerust en denk aan

jouw Marianne.

In de andere brief zat een recensie. Seffe keek haar even door... een ergerlijk dom

Sluiten