Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Ter Braaks onverschilligheid voor Nietzsches cultureel perspectief zelfs fnuikend terug op zijn psychologie. Want evenmin als men het doel kan losmaken van den weg, kan men het omgekeerde doen. Psychologie die niet gericht is, of alleen op een moreele norm, verliest op den duur haar instinct en elasticiteit, haar wichelroede en haar magnetische kracht. Tot nu toe was de onthullingsdrift van Ter Braak een soort 1'art pour l'art, een nietzscheaansche vorm van psychologie zonder nietzscheaansch perspectief.

Naast deze theoretische verschillen tusschen Nietzsche en Ter Braak thans nog iets over hun beider natuur, de oorsprong van alle theorie. In menig opzicht vertegenwoordigt Ter Braak wat Nietzsche begeerde te zijn. Ik zal niet beweren datNietzsches werk niets anders was dan een wenschdroom, noch dat hij in wezen niet de zieke vereenzaamde man wilde zijn die hij was. Maar ik wantrouw zijn uitspraak over zijn onheroieke natuur en als men het woord zonder melodramatische accenten verstaat was zijn leven ook wel degelijk tragisch. Voor een deel ontwierp hij zijn boeken — en ook hierin ligt een tragiek — om het isolement te doorbreken dat juist

Sluiten