Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

lichte en onproblematische muziek, op een overeenkomst met Nietzsche, die reeds in de genealogische psychologie tot uitdrukking kwam. Hier, een jaar ongeveer nadat hij hem las, begint Nietzsche in zijn geschriften te werken en hoewel ik nog altijd geloof dat Nietzsche door wat ik het grieksche element in zijn natuur heb genoemd, ontvankelijker was voor het schoonheidsgehalte der kunst en haar tonische stimuleerende kracht,1) het is boeiend te zien hoe de man van de deels nog zoo duistere stukken uit Afscheid van Domineesland zich losscheurt van zijn verleden om zich toe te vertrouwen aan de krachten waarvan hij, niet zonder huivering, een bevrijding en een vernieuwing verwacht. De oppervlakte als de natuurlijke huid van een lichaam dat ook in die huid zijn geheimen verraadt — het blijft een terrein waarop Ter Braak zich zelden met de onbevangenheid waagt die de voorwaarde is voor ieder volledig genot.

Het Démasqué is de overgang van zijn duitsche verleden naar het lokkende fransche verschiet; en ook nu kan ik mij niet aan de dwingende kracht van een vergelij-

x) Men zie vooral ook het hoofdstuk Die Kunst als Wille zur Macht.

Sluiten