Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

schelijke maat kunnen geven, die geen van haar elementen uitschakelen of verzwakken. Tusschen de poésie pure, die de sensueel-muzikale factoren exploiteert ten koste van het begrip en de denkers die haar welig lichaam ontvleezen tot op het skelet, is de echte schrijver zich van haar gevaarlijk dubbelkarakter voortdurend bewust; ja, haar aantrekkingskracht berust voor een niet gering deel op haar samengestelde natuur, die muziek en beeld is, dans en begrip: de kunst met het grootste risico, met een term van Ter Braak; en het eenige universeele niemandsland tusschen de beperkte domeinen waar een vrij en volledig mensch kan bewegen. De taal als formule voor deze volledigheid is een der gelukkigste vormen van — carnavalsmoraal. Stendhal en Nietzsche — ook om déze reden, dat zij, muzikaal en psychologisch ineen, het grootste risico tegelijk wantrouwend en geestdriftig aanvaarden, en schreven terwijl zij wisten wat schrijven zoowel positief als negatief te beteekenen heeft, ook om déze reden worden hun namen aan het slot van het Démasqué prijsgegeven als die van een voorbeeld. Zij schreven niet slordig, al waren zij sceptisch tegenover de uitwerking van de formule, zij slepen de

Sluiten