Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ook het lichaam ervaart als de huid van den geest.1) Het geldt hier geen prioriteitsvraag — die is zonder belang — het gaat om het besef van volledigheid dat ook Ter Braak in zijn beste geschriften beheerscht. In de Politicus doet het paradoxale geval zich voor, dat het biologisch karakter van den geest geproclameerd en verdedigd wordt met een zelfgenoegzaam-geestelijk accent. Deze indruk is het geweest die mij vroeger deed schrijven: de hoogmoed des geestes is vervangen door die van het vleesch.

Wie zou het betreuren dat men uit de Politicus geen zinnen kan lichten van den ietwat plechtigen spreuktoon zooals het Carnaval ze soms nog bevat? De zaak is alleen, dat Ter Braak met de mogelijkheid om dat soort zinnen te schrijven tegelijk de kans afsneed om het burgerlijk 2) karakter van het boek te relativeeren. Ik mis in dit geschrift het besef, dat de eenzijdigheid waar-

De voorbeelden zijn gemakkelijk te vertienvoudigen. Ik zie er echter van af om herhalingen te voorkomen en omdat dit eene citaat de strekking vanTerBraaks betoog volkomen duidelijk maakt. 2) Om de kans op misverstand te verkleinen gebruik ik overal in dit essay de termen burger en dichter in denzelfden zin als Ter Braak.

Sluiten