Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

onervaren naïveteit, vrij gemakkelijk de dupe kon worden van den platvloerschen cynicus Van Haeften. Men herinnere zich tevens uit tal van plaatsen in de boeken van Ter Braak, dat hij in zijn hart niets zoo erg vindt als bedrogen te worden. Ook van zijn beste vrienden wil niemand de dupe zijn, zegt hij ergens met vrijwel dezelfde woorden. Waarom eigenlijk niet? Waarom zou men op zijn tijd niet eens van zeer veel dingen en menschen de dupe zijn? Alleen door schade en schande, zegt het vaderlandsche spreekwoord, wordt men wijs. Maar ook zonder dat men zich op dit soort allemansspreuken beroept, vraagt men zich af, vanwaar deze afkeer, deze vrées vooral, voor het bedrog? Ik schakel een element saksisch provincialisme in dezen allerminst uit, maar de diepere reden ligt vermoedelijk hier, dat iemand die denkt dat hij listig is doordat hij tot zijn onoverwinnelijken spijt niet sterk heeft kunnen zijn, nu ook tot geen prijs kan dulden dat een ander hem te slim af is. Grijnzend en beducht bekijkt hij de duizend goocheltoeren van het leven, de liefde en de kunst, niet in staat zich over te geven aan de charmes van het bedrog; niet in staat te genieten voordat hij begrepen heeft, niet in staat te bedenken

Sluiten