Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

VI

Deze pamflettist1) heeft geen troost voor oude en nieuwe christenen.

Politicus zonder Partij

Dergestalt ging das Christentum als Dogma zugrunde, an seiner eignen Moral; dergestalt musz nun auch das Christentum als Moral zugrunde gehen, — wir stehen an der Schwelle dieses Ereignisses.

Zur Genealogie der Moral

Het voorloopig karakter van Politicus zonder Partij blijkt nogmaals uit het vierde groote essay van Ter Braak, dat den onrhythmischen titel Van Oude en Nieuwe Christenen draagt. Tusschen geen twee andere boeken van hem bestaat een nauwer verband. Het criterium van den honnête homme dat hem zoo coulant tegenover den dorpsnotaris, den burger in zichzelf had gemaakt, wordt thans in zooverre herijkt dat het ook dienst kan doen bij een aanval op den bourgeois. Maar hij behield zijn langs een papieren omweg ontdekte sympathie voor den gewonen mensch, de stille karaktervolle epicuristen, die in geen logisch woordensysteem zijn verward en

1) D.w.z. Nietzsche.

Sluiten