Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

AARDSTORTING NABIJ HET PORT ST. PIETER.

kwamen, niet ver onder het plafond van de oude gang, hetwelk dan tot een aanzienlijke hoogte was uitgevallen. Dan weer versperde de instorting volledig den weg, dan weer was het mogelijk om even tusschen de groote blokken door te kruipen en een enkele maal kwamen we zijwaarts in een klein stukje gave gang, een stukje „bovenkamer”, dat van de instorting niet geleden had; maar altijd was tenslotte de doortocht volkomen afgesloten.

In dezen tijd hebben wij ook herhaaldelijk getracht om vanuit de oostelijke gangen over de puinhoopen der instortingen door te dringen in wat wij meenden, dat daarachter was gelegen. Het bracht ons slechts eenige ervaring in het verkeèren over, door en onder de ruïnes van hetgeen eens een gangenstelsel had gevormd.

Door al deze vergeefsche pogingen ging bij mij het vermoeden postvatten, dat we voor een ondoordringbaar instortingsgebied stonden, waarin geen enkele gave gang meer bestond; door hen, die den berg langer kenden dan ik, werd een dergelijke veronderstelling echter volkomen verwerpelijk geacht.

Aan de westzijde van den berg, op de plaats, waar vroeger de groote ingang geweest was, konden we door de daar nog bestaande gaten een afzonderlijk gangengebied betreden, dat naar het midden van den berg, dus in oostelijke richting, steeds op instortingen dood-

Sluiten