Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

niet zeker, dat deze persoon de maker van een en ander is geweest.

DIE MYN KAMER VINT DIE MOET SE NIET BEDERVEN LAET UWEN BESTEN VRINT NIET SCHRYVEN OP DE VERVEN DIET IS EEN GEDAGTENIS BID AAN GODT DEN SOON DAET HEY ONS GENADIG IS EEN SYNEN HEMEELSEN TROON

Ofschoon onze belangstelling zich op het heden gericht moest houden, stonden we een poos in gedachten voor deze, uit het begin van de 19e eeuw dateerende opteekeningen van iemand of van personen, voor wie dit een aandenken aan bepaalde gebeurtenissen geweest moest zijn. Wie was of waren dat geweest? Wanneer en hoe had de maker van de teekeningen deze gang voor het laatst betreden en verlaten en wat was er voorafgegaan aan de 120 jaren absolute verlatenheid en stilte, welke hier hadden geheerscht en welke nu door ons verbroken waren?

Voor het werk, dat ons hier bij de verdere verkenningen over de instortingen wachtte, hadden we ons in de voorafgaande maanden kunnen voorbereiden bij onze pogingen om vanuit de oostelijke gangen, over de instortingen kruipende, toch in het onbekende gebied door te dringen. We waren daartoe geleidelijk overgegaan, nadat we ons aanvankelijk hadden voorgenomen geen stap meer te zetten in wel toegankelijke maar toch grootendeels vernielde gangen, welke zich vanaf de ingang op de noordoosthelling noordwaarts, dus in de richting van ’t fort, uitstrekten. Ik herinner me hoe Ing. W y 1 e z a 1 e k mij op een goeden dag vertelde, dat hij daar in dat afschrikwekkende gedeelte was geweest en het afschilderde met een niet in vervulling gegane voorspelling, dat hij daar nooit van zijn leven meer een voet zetten zou! Nog denzelfden dag bekeken wij het eens nader en ondergingen er eenigszins denzelfden indruk, die ik later anderen heb zien ondergaan, die ik er om een of andere reden bracht, namelijk die van gevaar, dat ieder oogenblik een van de groote scheuren of spleten zich verder zou openen doordat een op vallen staand reusachtig blok zich verder zou loswerken en zijn evenwicht verliezen!

We bleken ons echter te bevinden in het rijk van de absolute rust; bij wat hier vroeger gebeurd was, had de natuur het evenwicht zelf gevonden en er waren geen van buiten inwerkende invloeden, welke daarin, bijv. als in de open lucht met de verweering het geval is, langzamerhand verandering brachten en een of andere catastrophe

Sluiten