Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de gevaren, die den zeeman kunnen omringen en ook hem ontzag voor de grootsche natuurkrachten inboezemen; alleen, daar zijn het woeste, tierende elementen en hier volkomen stille rust, waarin ieder geluid of iedere beweging het dreigende gevaar kunnen doen spreken.

Er zijn veel menschen, die boven op de aarde niet alleen kunnen zijn, die stilte niet kunnen verdragen en ze daarom schuwen uit eigen onrust; hier heeft men geen keus: men is alleen en men is in de stilte, ver weg van alles, wat iemand beklemmen of tot jachterig, onevenwichtig denken brengen kan. Het zijn zeker de ware omstandigheden om tot rustige bezinning en inkeer te komen! Men is genoodzaakt zijn gedachten sterk te bepalen bij het terugvinden van den weg en het vermijden van gevaar; men is de drukte van de wereld en al wat daarin ten goede of ten kwade bindt, vergeten. De vergankelijkheid van ons aardsche bestaan wordt hier eigenaardig gedemonstreerd door alles wat uit onberekenbaar oude tijden te zien is. Allerlei vragen dringen zich onwillekeurig op, over de natuur van het gesteente, over de geschiedenis der gangen.

Hoe lang lagen deze resten uit een voorwereldlijke krijtzee hier op elkaar? Wanneer leefden de dieren, waarvan deze overblijfselen zijn? Hoe zag de natuur er hier toen uit? Geen Maastricht, geen Maasdal, geen Limburg, geen Nederland bestond er toen nog.

Wat beteekenen wij tusschen deze onafzienbare zwijgende puinhoopen van lagen, die zoo’n eindeloozen tijd gelegen hebben sinds ze uit een regen van afgestorven zeediertjes werden opgebouwd?

In de vrije natuur kan men evengoed zulke overdenkingen houden bij alles, wat men ziet, hier moet men het; het wonderlijke is, dat men dan dezelfde rust, die er in deze duistere onderwereld heerscht, over zich voelt komen, dat daardoor vrees en angst voor de omringende gevaren overgaan in eerbied en ondergeschiktheid, waardoor kalm werken te midden van dit alles juist mogelijk wordt.

Op lange kruiptochten hebben we vaak, turend op de oude Fransche teekeningen, in gepeins neergezeten en het elkaar afgevraagd: wat hebben de Franschen er mee voor gehad om deze uitgebreide en nauwkeurige teekeningen te maken, die ons hier te midden der puinhoopen nog ter oriënteering kunnen dienen? -Wanneer ergens kleine brokstukken plafond met de eigenaardig uitgezaagde hoeken nog gespaard gebleven waren, vonden we die profieleering terug op de teekeningen.... Wat hebben ze er mee willen bereiken om hier zoo’n radicale vernieling teweeg te brengen, hoeveel scheepsladingen kruit hebben ze noodig gehad om een gebied

Sluiten