Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ZUURBES.

zitten tegen elkaar aan, binnen aan den voet der kroonbladen, als oranjegele knopjes; de helmdraden zijn aan den voet verbreed en prikkelbaar, waardoor ze, als een insect ze op deze plaats aanraakt, zich plotseling naar binnen buigen naar de stempel toe; het stuifmeel komt op den kop van het insect terecht en wordt naar een andere bloem overgedragen. Alleen bij uitblijvend insectenbezoek heeft zelfbestuiving plaats doordat, als bij het uitbloeien de bloem zich sluit, ook de helmknoppen tegen den stempel komen te liggen. Opvallend zijn de vuurroode vruchten in den herfst, al steken de vruchten niet zoo mooi af als wanneer de bladeren nog groen zijn; deze nemen in den herfst een vurigroode tint aan; zoo’n struik levert in het najaar toch een eenig mooi gezicht op. Daar deze heester met weinig tevreden is ziet men haar soms ook nog op heel hooge dorre plekken op de krijtrotsen, o.a. bij het kasteel Caestert; ook bij de noordelijke hoeve Caestert bij het kasteel staan mooie groepen langs een muur der hoeve. In vrucht is de wilde Zuurbes fraaier dan menige exotische Berberis in tuinen en parken.

In Zuid-Limburg heet de struik „Dr iedoorn” vanwege de doorns die met drieën onder de oksels der bladstelen zitten. Deze doorns zijn als gereduceerde bladen op te vatten; reeds het eerste bladpaar

Sluiten