Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

bloemen. Het Hondsviooltje (V. canina) is, zooals overal in ZuidLimburg, ook zeldzaam op den berg; men vindt er enkele planten van in de heide achter Caestert en ook de kruising met V. Riviniana, in geringe hoeveelheid.

Wilde Reseda (R. lutea) is in het krijtland een algemeene plant. Van de vorm crispa met gekroesd gegolfde bladen schreef B o r y dat ze, behalve op den Pietersberg, zeldzaam was in België. Tegenwoordig komt deze er minstens evenveel voor als de typische vorm.

Berghertshooi (Hypericum montanum) en Ruighertshooi (H. hirsutum) zijn op open plaatsen of onder struikgewas in het krijtland nergens zeldzaam. De eerste is streng aan krijt gebonden; de tweede komt ook nog voor in het bosch bij Borgharen, Meersenhoven en Groot-Vaeshartelt. Soms groeien beide soorten op één krijthelling bij elkaar.

Fraai Hertshooi (H. pulchrum) komt overal veel voor in bosschen op leem- en zandgronden, ook waar deze het krijt bedekken.

Zonneroosje (Helianthemum vulgare). De Oost- en Westhelling van den Pietersberg zijn thans de eenige vindplaats in ons land Te St. Geertruid en Bemelen is het sinds lang niet meer gevonden. Het is hier de ondersoort nummularium, waarvan het verspreidingsgebied zich van Midden over Zuid-Europa tot Voor-Azië uitstrekt; men kan de groeiplaats op den Pietersberg als de Noordgrens opvatten; deze zet zich Oostwaarts nog tot Midden-Zweden en Finland voort. Ofschoon het in Zuid-Limburg uitsluitend op krijt groeit, kan men het toch niet tot de karakterplanten der krijtweiden rekenen. In België komt het ook in dezelfde ondersoort op kalkarme grond voor, o.a. in de Ardennen. De planten in de Belgische duinen behooren tot de ondersoort obscurum. In Noord-Duitschland wordt het °PSeëeven voor alluviale kiezelgrond bij de rivieren en zelfs in pijnboombosschen, evenwel niet op heiden. In knop is de bloem gebogen; de kelkbladen zijn rood gestreept; bij het openen in de voormiddag gaan de bloemen rechtop staan en de kroonbladen zich schotelvormig uitspreiden; de bevruchting geschiedt door allerlei insecten; reeds in knop zijn de stempels rijp, zoodat bij slecht weer ook zelfbestuiving mogelijk is. Iedere bloem duurt maar één dag, maar de bloeiwijze, die zich steeds verlengt, draagt zooveel bloempjes, dat de heele bloei wel twee maanden duurt.

Witte Klaverzuring (Oxalis Acetosella). Ziedaar een der liefste plantjes onzer wilde flora. Hoe mooi kan het de schaduwplekken op de boschhellingen met zijn zachtgroene blaadjes en zijn witte of lila

Sluiten