Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De Grootoor is een zeker niet alledaagsche verschijning in onze grotten. Wanneer dit dier aan den wand hangt is van de groote ooren niets te zien, daar ze naar achteren zijn geslagen tusschen lichaam en samengevouwen vleugels. Alleen de oordeksels zijn in rusttoestand te zien. Het diertje wordt zoowel aangetroffen diep den berg in, als dichter bij den uitgang.

Verwarring met de zeldzame Langoor vleermuis is uitgesloten zoowel in slaaptoestand als anders. In slaaptoestand steekt deze soort

de ooren, die ook opvallend lang zijn niet tusschen de vleugels en zijn dus duidelijk waarneembaar. Hebt U het diertje in de hand, dan komen de ooren niet op den kop bij elkaar. Is dat wel het geval, dan is Uw langoor geen Langoor, maar een Grootoor. De vier tot nu toe gevonden exemplaren werden diep den berg in gevonden, waar het niet tochtte. Eén hing aan het plafond en één zat verborgen in een nisje.

De overige soorten, dus de Meer-, Water-, Franj estaart-, Ingekorven- en Kleine Vleermuis komen verspreid in den berg betrekkelijk veelvuldig voor. Wel het minst schijnt de Watervleermuis voor te komen. C r e m e r s trof deze soort vroeger meer aan.

Volledigheidshalve moet ik nog vermelden een zeer bijzondere vondst van S c h m i t z. Deze heeft n.1. het tot nu toe eenig exemplaar van de Dwarsoor of Mopsvleermuis gevonden (Barbastella bar bast ella Schrab.), maar niet in den St. Pietersberg. Ik zou het dier echter niet genoemd hebben, als de vondst niet gedaan was vlak bij dezen berg, n.1. in den Louwberg, vlak bij den ingang van een der gangen. Hoewel deze soort volgens de boeken niet

langoor vleermuis. in de grotten thuis hoort, is de

GROOTOOR VLEERMUIS ontwakend, met één oor ontplooid.

Sluiten