Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Lange jaren heeft Slavante, het vroegere klooster, een groote attractie gevormd voor uitgaand Maastricht, in den tijd, toen een wandeling van enkele kilometers buiten de stad voor velen al een belangrijk uitstapje was; een buitenconcert van de stafmuziek, op gezette tijden gegeven, dreef de menschen naar deze plaats van ontspanning. De mogelijkheid om met moderne verkeersmiddelen, spoor, rijwiel, motor en auto in alle richtingen er verder op uit te trekken, heeft hieraan een einde gemaakt. Een meer tot de stad zelf behoorende aantrekkelijkheid, het thans sedert dit voorjaar als restaurant ingericht fort St. Pieter, waar ook gelegenheid tot dansen bestaat, voldoet blijkbaar weer meer aan de moderne behoeften van de uitgaande en afleiding zoekende menschen.

Bij.de oudste steenontginningen heeft men zich alreeds bediend van een zaag, waarmede de steen gemakkelijk te bewerken en tot rechthoekige blokken te maken was. Voor het losmaken der blokken werd aanvankelijk het houweel gebruikt, wat nog te zien is aan de ronde houweelslagen, welke zich op de meeste plafonds afteekenen. Later heeft de beitel meer toepassing gevonden voor het inzetten van de sleuven, welke bij verlenging van een gang langs het plafond en tusschen de telkens uitgezaagde blokken worden aangebracht. Bij de nieuwere gangen ziet men dan ook een rechte slag aan de plafonds.

De maat van de uitgewerkte blokken moet in den loop der tijden zijn veranderd, hetgeen men aan de breedte der zaagvlakken langs de wanden kan zien. Nabij Slavante vindt men er van ongeveer een meter breedte, terwijl later de breedte geringer is genomen. In de oudste gangen, bij Slavante, is ook de vorm van de gangen aan de bovenzijde niet rechthoekig, maar met afgeschuinde kanten, waardoor het plafond is versterkt. Deze solide wijze van maken der gangen getuigt van technisch inzicht; zelfs bij de aanvankelijk geringe hoogte der gangen was dit aan den oostrand van den berg zeker geen overdréven voorzorg.

Het vervoer van steenblokken en losse mergel had in den berg steeds met paard en wagen plaats. Voor zoover het de materialen betreft, welke in schepen geladen werden, liet men deze in vroeger tijden daar, waar de Maas dicht langs den berg stroomde, door sleuven in den steilen bergwand direct tot aan den oever der rivier naar beneden glijden. De blokken werden daarbij op een soort slede gelegd. Men vindt thans deze sleuven nog tusschen Lichtenberg en de Caestert, hetgeen er op wijst, dat hier reeds langen tijd (we

Sluiten