Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

uit over de siddrende landen,

honger naar begrepen worden

van leed onbegrepen roept luid.

Honger naar gemeenschap jammert zachtjes

als een ziek kind in zijn wieg.

Lazarus hurkt voor je deur;

hij hurkt ook voor het huis van den armen;

er zijn immers ongetelden

die armer zijn dan jij.

Als je even opheft je blik,

van het staren op eigen ellende,

zie je alom langs de wegen

hurkend in het stof der wegen,

mensch-makkers, wier ellende

is erger dan die van jou.

Zij wachte' allen op een stem

die zal spreken een woord van vertroosting;

zij wachten op een mensch die

aan hun leed niet voorbij zal gaan;

wachten op een hand, die hun wonden

uitwassche' en verbinden zal.

Zij allen wachte' op den naaste,

die elk van jullie kunt zijn...

Je voelt je nutteloos?

Teveel op deze aarde?

Dat is de worm die knaagt

aan je wezen dag en nacht?

Je moed heeft hij stuk geknaagd,

je levensvreugd, de gezonde

durf van je jonge hart ?

O het is hard, mijn jongen,

maar luister; wees niet mismoedig

Sluiten