Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zouden lachen in het dorp beneden, zooals zij gelachen hadden toen hij in het hart van de heide de voren trok voor het eerste zaad.

En hij glimlachte in het duister en sliep in.

Zij kwamen voorbij den dries waar de boer Niklaas zijn laatste verkondiging had gehouden toen hij voorspelde dat de muren van het slot eens zwart zouden staan van den brand.

— Zijn er bij u nooit mannen geweest die predikten over het nieuwe en ware woord Gods, dat rechtvaardigheid en brood zou brengen voor hen die arbeiden ? vroeg hij aan den wever.

— Er zijn bij ons van tijd tot tijd mannen geweest die ongeveer spraken zooals gij zegt, antwoordde de man, maar zij waren zelf arm en zij werden niet geloofd. Zij werden dan ook vast gegrepen en meer dan één werd opgehangen.

— De wereld is altijd zoo geweest, waarom zou hij anders worden, zei de vrouw dof.

Dit was alles wat zij van heel den tocht had gezegd.

— Schoon is het hier, zei de wever, toen hij rondkeek.

— Dit is het dorp waar ik woon, zei Johan,

Sluiten