Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dat het deze zelfde eigenschappen in zijn vader geweest waren, waartegen al zijn aanvallen waren afgeketst. Hij begreep niet dat hij opnieuw den vijand in huis haalde .... niet, dat het zijn noodlot was juist altijd te moeten stormloopen tegen dien eenen muur, waar hij .... de charlatan .... met geen mogelijkheid doorheen kon komen. Hij begreep niet, dat al zijn vechten in laatste instantie ging tegen eigen heimelijk weten een charlatan te zijn.

Instinctief zocht hij zich van dit minderwaardigheidsgevoel te bevrijden, door te werven om het bondgenootschap, de genegenheid, de bewondering van één waarachtige. En daar hij niet anders kon dan vechten met de middelen van den charlatan, die hij nu eenmaal was, moest hij altijd in de laatste ronde verliezen.

Maar hij wist het niet.

* *

*

Gerard Berkhof ontmoette Stance eenige malen bij wederzijdsche kennissen.... op een namiddagvisite, een partijtje, een receptie. Hij vond haar niet mooier dan andere meisjes. In het geheel niet. Maar iets in hem, een onberedeneerd instinct, een leegte, die gevuld wenschte te worden, iets even primairs als honger, zei: Deze. Niet de Jetjes en de Letjes, die als je maar even gebaart, smeltend aan je voeten zullen zinken. Deze tengere, donkere, met dat ongenaakbare, prinsesachtige.

Sluiten