Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de niet bijzonder illustere familie .... vervelende kwast anders .... maar dat gaat Stance aan ....

Gerard Berkhof, wanhopig door dit langdurig stilzwijgen, dat slechts onderbroken werd zoo nu en dan door het enerveerend tikje van den nagel tegen het ivoren vouwbeen, begon hakkelend te spreken van zijn positie .... zijn toekomst.

Met een enkel gebaar van het vouwbeen sneed de notaris dat af. Hij wist dat. Dergelijke dingen wist hij van iederen inwoner der betrekkelijk kleine stad.

— Tja — zei hij tenslotte en het klonk zoo ironisch, of de duivel het „Onze Vader" ging voorbidden, — tja, Mééster Berkhof, kijkt u eens, ik laat dat geheel aan Stance over. Ik wil in dergelijke .... eh . . . . hartskwestie's — het woord klonk onzinnig uit dien dorren mond en hij onderlijnde de dwaasheid door voortdurend dien volkomen gevoelloozen toon vol te houden, alsof hij een ambtelijke oorkonde voorlas, die alleen hier en daar wat onleesbaar was, waarom hij sommige woorden slechts na een lichte aarzeling een beetje vragend verwonderd uit dorst spreken .... was het mogelijk, dat dit eenigszins zonderling woord in het document geschreven stond ? — in dergelijke .... eh . . . . hartskwestie's niet de minste pressie uitoefenen. Als Stance uw . . . eh . . . gevoel. . . beantwoorden kan . . . wel. . . ik heb geen bezwaar. —

Wanneer de contra's zwaarder dan de pro's gewogen hadden, zou hij het niet in zijn hoofd gehaald hebben

Sluiten