Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

met een satijnen japon en een langen sleep, die denken doet aan wintersch maanlicht en een sluier en oranjebloesem en het stadhuis en de kerk en een heele bruiloftspartij .... je kunt zoo werkelijk mogelijk trouwen en het kan een droom zijn.

En je kunt in je droom trouwen, zonder iets, zelfs zonder bruidegom en het kan zeer werkelijk zijn.

In Stance' leven loopen immer droom en werkelijkheid dooreen en ze vindt het moeilijk een scheidingslijn te trekken.

Dit is haar trouwdag. Gisteren, toen ze voor het laatst in haar eigen bed in haar eigen kamertje slapen zou gaan, is tante Adeline gekomen, in opdracht van Oma zeker, en heeft haar gesproken over het huwelijk en de plichten der vrouw. Zeer verward en zeer duister heeft ze hiervan gesproken. En Stance, een beetje malicieus, heeft haar niet geholpen door gulhartig te bekennen, dat ze aangaande de plichten der vrouw in het huwelijk al wel eenigszins op de hoogte was. Ze heeft alleen maar zoo'n beetje vragend-verwonderd „O ja tante?" gezegd en tante Adeline is steeds rooder en verwarder geworden en heeft in ontsteltenis gekeken naar het smalle meisjesgezicht met de twee lange, donkere vlechten en iets gemompeld van „dat de liefde alles goed maakte en dat Stance maar niet zenuwachtig moest zijn en dat het heusch wel wende . . .

Stance is niet zenuwachtig. Ze zou het bijna liever wel zijn. Waarom kan ze maar niet wakker worden?

Sluiten